Gisteren stonden we stil bij de houding van een christen: dat is leven vanuit dankbaarheid, leven van wat je ontvangt. Het klinkt mooi, maar het betekent niet dat alles vervolgens van een leien dakje gaat en het leven er automatisch makkelijker van wordt. Vandaag zien we daar een aanvulling op. Wat gebeurt er als het moeilijk wordt, als we te maken krijgen met het kruis, als het leven pijn doet? Daar past een andere christelijke houding bij: trouw zijn, dat we het uithouden en blijven, ook als het ingewikkeld wordt.
Dit komt duidelijk naar voren in de Passie zoals wij die zojuist lazen. Het lijden en sterven van Jezus. Het is een verhaal dat alles in zich heeft; verraad, teleurstelling. Pijn. Maar ook trouw en liefde. Jezus is zijn lijdensweg gegaan. Hij wordt verraden door Judas, verloochent door Petrus en belachelijk gemaakt door de mensen die Hem een week eerder nog toejuichten. Ook ervaart Hij de trouw van de Maria’s en de geliefde leerling. Zij staan onder het kruis, trouw aan de liefde die zij voor Hem voelen. Ze zijn er. Zij houden het uit. Ondanks alle pijn. Ondanks het doorsnijdende verdriet. Ondanks alles: ze staan er.
Een christen is iemand die leeft vanuit dankbaarheid en blijft, ook als het moeilijk wordt.
Jezus geeft ons zelf het voorbeeld. Het is zijn vrije keuze om deze weg te gaan. Voordat Hij gearresteerd wordt huilt Hij bittere tranen. Hij vraagt aan de Vader of de Beker aan Hem voorbij kan gaan, maar tegelijkertijd zegt Hij ook: Niet Mijn wil, maar Uw wil geschiedde. Ondanks alle angsten en onzekerheden gaat Hij zijn roeping niet uit de weg. In andere Bijbelteksten horen we hoe Jezus aan het kruis psalm 22 bidt: “Mijn God, waarom heeft U Mij verlaten?” Een tekst die door merg en been gaat. Een tekst die ook iets diep menselijks laat zien. Jezus wordt hier ook wel de Verlatene genoemd. Jezus ervaart de diepste pijn. Hij voelt niet alleen lichamelijk lijden, maar ook innerlijke leegte. Zelfs Godsverlatenheid. Dat Jezus dit biddend kan zeggen, zegt iets over zijn band met de Vader. In een goede relatie kun je alles uitspreken, omdat je weet dat de ander er is en blijft. Misschien laat dit wel het diepste van deze dag zien: dat God niet alleen aanwezig is in het mooie en het sterke, maar ook daar waar het leeg en donker voelt. Juist daar.
De Passie van Jezus houdt ons een spiegel voor. Hoe gaan wij zelf om met de moeilijkheden van het leven? Waar lopen wij weg en haken wij af? Kunnen we er zijn voor de ander wanneer die lijdt, ook als we het niet kunnen oplossen? Blijven is niet vanzelfsprekend.
Daarom brengen wij straks eer aan het kruis. Het laat ons zien dat Jezus die weg is gegaan. We hoeven het niet op te lossen. We zijn er. Onder het kruis staan we, met ons verdriet, onze teleurstelling en onze pijn. Christus is vanuit liefde voor ons gestorven. We geloven en vertrouwen dat dit niet het einde is. We komen weer in beweging, maar dat is voor morgen. Voor nu past de stilte. Amen.
Reacties
Een reactie posten