Graag werk ik onder druk. Moet iets volgende week af zijn? Dan heb ik dus nog een week. Natuurlijk kan je iets van tevoren afmaken, maar het komt dan “morgen” wel. Daarna volgt er weer een morgen en voor je het weet zit je met de deadline voor de deur snel iets af te ronden. Het is eigenlijk onnodig. Want ook al gaat het meestal goed, er moet natuurlijk niets tegenzitten. Een onverwachte afspraak of een file kan de hele planning in de war sturen. Bij sommige zaken kunnen we het ons veroorloven om iets tot het laatste moment uit te stellen. Maar op een gegeven moment is de tijd voorbij en moet je klaar zijn. Ondanks alle goede bedoelingen en redenen die jij jezelf geeft, kan je dan ook te laat zijn. Een goede voorbereiding is het halve werk. Door ergens de ruimte voor te nemen, krijg je ademruimte. Je hebt dan als het ware genoeg olie in je lampje zitten. Het is een kwestie van opletten. Zoals Jezus ons in het evangelie oproept om waakzaam te zijn. Al meerdere weken horen we hoe J...
Zelf ben ik opgegroeid in een kerk met heel veel beelden van heiligen aan de muur. Als kind, en eigenlijk nog steeds, vond ik het machtig interessant om de verhalen te horen van de mannen en vrouwen die daar stonden afgebeeld. Je moet nogal iets groots hebben bereikt, willen ze van jou zo'n beeld maken. Of nog mooier: een glas-in-loodraam. Onze ouders kozen ervoor om mijn zus en mij naar een protestants-christelijke basisschool te sturen, want: 'Dan krijgen ze nog wat mee.' Dat klopte ook. Ik heb er veel aan te danken. De Bijbelverhalen gingen voor mij leven en daar pluk ik nog steeds de vruchten van. Maar die protestantse invloeden deden ook iets met mij. Dat merkte ik toen ik als acht- of negenjarige met de pastoor door de kerk liep. Hij wees de verschillende heiligenbeelden aan en vertelde de verhalen die erbij hoorden. Ik luisterde aandachtig, totdat ik iemand miste over wie wij net op school les hadden gehad. Zoekend tussen de beelden, maar ook wel een beetje trots dat...