In ingewikkelde tijden is het altijd zoeken naar lichtpuntjes. Dat ene wat een beetje vreugde geeft op een druilerige dag. Momenten van lichtheid en ruimte. Als dat onder druk staat, wordt het er niet gemakkelijker op. Op kantoor merkte ik dat op als de koffiemachine weer eens buiten gebruik was. Het gebruikelijke gezoem ontbrak, de gezellige ontmoetingen rond het apparaat bleven achterwege, het wandelingetje om even cafeïne bij te tanken verdween. Wat er wel was, waren collega’s met hoofdpijn, geklaag en gemopper. Koffie lijkt op een eerste levensbehoefte. Het geeft energie en het voelt alsof het ons goed doet. Tegelijkertijd is het geen dorstlesser. Als je er te veel van drinkt, krijg je er juist dorst van. Zo zijn er in onze levens veel dingen die misschien wel goed voelen, maar onze diepste dorst niet lessen. Christus stelt ons echter een andere bron in het vooruitzicht, een bron die geen tijdelijke verlichting geeft, maar levend water schenkt. In het evangelie zijn we vandaag getu...
In een drukke ruimte kan het plotseling gebeuren. Door alle rumoer, stemmen en geluiden heen, hoor je plotseling je naam. Je hebt misschien niet alles verstaan, maar je richt je op en bent alert. Je voelt je aangesproken. Zo gaat het ook in ons gelovig leven. Er gebeurt van alles, het leven raast door en dan klinkt er opeens iets dat je raakt. Een woord uit de Bijbel, een ontmoeting of de zon die net mooi schijnt. Alsof Jezus je naam noemt. Je weet je aangesproken. Aangesproken worden is één ding. De vraag is wat je daarna doet. Jezus roept ieder van ons. Stuk voor stuk. Het is de uitnodiging om ons tot Hem te richten en naast Hem te gaan staan. In het Evangelie trekt Jezus er vandaag met drie leerlingen op uit. Ze gaan de berg op. Dit is in de Bijbel een plaats om je terug te trekken, maar ook een plek van openbaring. Op bergen gebeuren bijzondere dingen; God laat zich zien aan Elia en Mozes ontvangt er de Tien geboden. Wanneer iemand in de Bijbel een berg beklimt staat e...