Doorgaan naar hoofdcontent

Kerst 2025


Kerst is toch ook een periode van guilty pleasures. In de auto meeschallen met Mariah Carey, het huis vol kerstverlichting hangen of een foute kersttrui aantrekken. Alles kan en mag. Mijn persoonlijke guilty pleasure is het kijken van dateprogramma’s, zoals bijvoorbeeld Lang Leve de Liefde en First Dates. Met plaatsvervangende schaamte kijk ik hoe twee onbekenden elkaar ontmoeten. We zien de eerste blikken, de spanning, de verwachtingen, de ongemakkelijkheid en soms ook de teleurstelling. Aan het einde komt er vaak toch geen tweede date. Er is dan wel een vriendschappelijke klik, zo klinkt het, maar het romantische ontbreekt. En door naar de volgende. Volgens mij loopt het dan vaak spaak omdat mensen binnenstappen met lijstjes. Deze staan vol wensen, verwachtingen en dromen. De ander moet daar maar aan voldoen. Liefde onder voorwaarden. Echte liefde werkt anders. Die liefde schept ruimte, juist omdat je weet dat je geliefd bent. 

Het is die ware liefde die ons hier vandaag samenbrengt om Kerst te vieren. Het verhaal kennen we door en door. Maria blijkt zwanger te zijn van de Zoon van God. Samen met Jozef gaat zij op weg naar Bethlehem, maar er is geen plaats voor hen in de herberg. Ze komen terecht tussen de beesten en daar wordt Jezus geboren. Vervolgens worden de herders toegezongen door engelen. Ook zijn er nog enkele wijzen onderweg die een ster volgen, maar die zien we begin januari pas verschijnen. Juist omdat het zo bekend is, verliest het bijna aan zeggingskracht. Het wordt dan meer een mooi en vertederend plaatje op de kerstkaart. Terwijl het dieper gaat. In het evangelie horen we iets dat levensveranderend werkt: “Heden is u een Heiland geboren.” De Redder is er. Er gebeurt nogal wat. God wordt mens. Dit doet Hij niet in een gezellig en romantisch tafereel, maar in een wereld die onder druk staat. Een wereld waarin armoede heerst en mensen in de verdrukking leven. Toen, en nu nog steeds. God is mens geworden, niet omdat wij het zo goed voor elkaar hebben, maar omdat Hij van ons houdt. Dit doet Hij niet met een wensenlijstje in de hand, maar Hij ziet ons als zijn geliefde kinderen.

Dat is waar Kerst om draait. God blijft niet op afstand staan, maar Hij komt dichtbij. God deelt ons bestaan, in al onze kwetsbaarheid. God komt naar jou toe, steeds weer opnieuw. Zoals de apostel Johannes het ons voorhoudt: “Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond.” Dit is geen filosofisch begrip, maar een werkelijkheid waar we hoop uit mogen putten.

Het initiatief ligt bij God. Zijn liefde is het beginpunt. Hij heeft lief, zonder voorwaarden. Soms wordt gedacht dat gelovig zijn te vergelijken is met een kookboek. Je neemt alle ingrediënten, je volgt de verschillende stappen en dan tover je een heerlijke maaltijd op tafel. Alsof God pas van je houdt als jij netjes alle vakjes afvinkt. God doet niet aan scorebordjournalistiek. Hij houdt niet bij hoe vaak je faalt en hoe vaak je slaagt. Je bent geliefd. Punt.

God komt naar ons toe. Hij overbrugt de afstand en komt jouw leven binnen zoals het is, met alle mooie en minder mooie kanten. Ook met alles wat moeilijk, pijnlijk of rommelig is, met dat wat je liever voor jezelf houdt en met niemand deelt. Voor God is dat geen afknapper of dealbreaker. Hij kent je toch wel en Hij houdt van je, onvoorwaardelijk. Het klinkt prachtig, maar zo’n liefde vraagt wel iets van ons. Gods nabijheid voelt ongemakkelijk. Als God echt dichtbij komt, raakt dat aan onze keuzes, aan de manier waarop we ons leven invullen. Dan verandert er iets. Daar zitten we niet altijd op te wachten. We weten zelf wel wat goed voor ons is, althans dat denken we.

Dat God van ons houdt en naar ons toekomt, naar ieder van ons, zet ons leven onder spanning. Wie zich werkelijk laat raken door die nabijheid, merkt dat blijven zoals je was geen optie is. Onze blik verandert en ons denken wordt vernieuwd. (cf. Rom. 12,2) Het kerstverhaal is geen toetje na een heerlijke maaltijd. Het onderbreekt ons leven. Je bent geliefd. En dat laat je niet onberoerd. Het nodigt ons uit om Godzoekers te worden en verder te kijken dan de kerststal en het Kind in de kribbe. God laat zich vinden op plaatsen waar mensen samenkomen. Daar waar handen gevouwen worden om te bidden. Bij mensen die leven in de verdrukking. Daar is God. Daartoe is Hij Mens geworden. Dit is niet ver weg, want Hij komt ons leven binnen. God houdt van jou, zonder voorwaarden. Dat is een prachtig geschenk. Zalige Kerst. Amen. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Heilige Drie-eenheid

  Heilige Drie-eenheid   Nu we richting de zomer bewegen en het weer een beetje meewerkt heb ik iets meer oog voor het schone van de natuur. Ooit hoorde ik een verhaal over zonnebloemen. Deze zouden richting de zon groeien en als dat niet mogelijk is, dan draaien ze naar elkaar toe. Uiteraard zou dat laatste heel goed een broodje aap verhaal kunnen zijn, maar de gedachte is natuurlijk mooi dat zij zo op elkaar gericht zijn. Ook wij als mensen zijn gericht op elkaar. We zijn sociale wezens en hebben sociale contacten nodig. Dat lijkt in onze tijd steeds makkelijker te worden. Velen van ons hebben vaak een scherm voor zich en daarmee lijkt de hele wereld binnen handbereik. Relaties worden vorm gegeven via een beweging naar links of rechts en continue kan je zien waar jouw vrienden mee bezig zijn. Het klinkt ideaal, maar het is niet. Laatst meldde Eenvandaag [1] dat de eenzaamheid onder jongeren juist toeneemt door het gebruik van social media. Het klinkt tegenstrijdig, m...

3e zondag van Pasen

  Als jij je uitspreekt voor het goede, kan dat natuurlijk geen tegenstand oproepen. Hoop ik. Noem mij maar naïef, maar daar ga ik toch maar vanuit. Dat de realiteit een andere is merkte ik toen Paus Leo zich uitsprak voor de vrede. Hij houdt ons voor dat we ons daarop moeten richten en dat met oorlog geen vrede bereikt kan worden. Een boodschap waar je niet tegen kan zijn, maar dan hadden we buiten president Trump gerekend. Wellicht voelde hij zich aangesproken, want hij sprak zich meer dan kritisch uit over de paus. Alsof de Kerk zich daarover niet mag uitspreken. Paus Leo doet niet anders dan wat hij moet doen; profetisch spreken. Het is juist de taak van de Kerk, van de paus en van ons allemaal om een ander geluid te laten horen. Om vredebrengers te zijn. Dat is niet alleen een opdracht voor onze paus en de bisschoppen maar voor het hele Gods Volk, als gelovigen hebben wij de roeping om de vrede dichterbij te brengen. Zalig zijn de vredestichters. Die vrede zullen we eerst in...

Dodenherdenking

Jezus zei tegen zijn vrienden: “Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet” ( Joh. 14, 27 ). Deze Bijbelse woorden klinken in iedere katholieke viering weer opnieuw. Voordat we de Eucharistie, het heilig Brood ontvangen, wensen we elkaar de vrede van Christus toe. We geven elkaar daarbij een hand en spreken die wens uit. Soms zal het best weleens op de automatische piloot gaan, maar het is een belangrijk moment. Voordat we Christus kunnen ontvangen in de Eucharistie moeten we in vrede leven en dat ook delen met de mensen om ons heen. Het is geen bijzaak en veel meer dan een mooi ritueel. Het raakt aan de kern. We kunnen Gods liefdevolle geschenk pas echt ten diepste ontvangen als we afstand nemen van verwijten, boosheid en onvrede. Die vrede is essentieel. Christus zegt zijn vrienden deze vrede aan op een moment dat alle zekerheden onder druk staan. We bevinden ons rond het Laatste Avondmaal. H...