Graag werk ik onder druk. Moet iets volgende week af zijn? Dan heb ik dus nog een week. Natuurlijk kan je iets van tevoren afmaken, maar het komt dan “morgen” wel. Daarna volgt er weer een morgen en voor je het weet zit je met de deadline voor de deur snel iets af te ronden. Het is eigenlijk onnodig. Want ook al gaat het meestal goed, er moet natuurlijk niets tegenzitten. Een onverwachte afspraak of een file kan de hele planning in de war sturen. Bij sommige zaken kunnen we het ons veroorloven om iets tot het laatste moment uit te stellen. Maar op een gegeven moment is de tijd voorbij en moet je klaar zijn. Ondanks alle goede bedoelingen en redenen die jij jezelf geeft, kan je dan ook te laat zijn. Een goede voorbereiding is het halve werk. Door ergens de ruimte voor te nemen, krijg je ademruimte. Je hebt dan als het ware genoeg olie in je lampje zitten. Het is een kwestie van opletten.
Zoals Jezus ons in het evangelie oproept om waakzaam te zijn. Al meerdere weken horen we hoe Jezus door de farizeeën en andere religieuze leiders op de proef wordt gesteld. Ze stellen Hem allerlei vragen, onder andere over het belangrijkste gebod. Jezus wijst vervolgens op het verschil tussen woorden en daden. Daarna spreekt Hij tot zijn leerlingen over zijn wederkomst en de noodzaak van waakzaamheid. Vandaag gebruikt Hij daarvoor het beeld van de bruidsmeisjes. In de context van toen begon een groot huwelijk met de aankomst van de bruidegom. De bruidsmeisjes wachten hem op om hem feestelijk te begeleiden. Ze vallen allemaal in slaap en dan komt de bruidegom toch nog onverwachts. Vijf hebben alles op orde en kunnen klaarstaan. De vijf anderen hebben onvoldoende olie meegenomen en vissen achter het net. De deur is gesloten.
Het is een kwestie van voorbereid zijn. Waakzaam zijn. Zorgen dat jij je olie bij je hebt. De kerkvaders zagen in de olie onder meer een beeld van de liefde, die liefde die ook zichtbaar wordt in wat wij doen en laten. Het gaat er niet alleen om dat we Jezus willen volgen, maar dat we daadwerkelijk als zijn leerlingen leven. Waakzaam zijn moet een levenshouding zijn. Alle meisjes vallen namelijk in slaap. Het gaat er niet om dat we continue gespannen opletten, maar juist dat het een houding is die bij ons leven hoort.
Waakzaam zijn is meer dan alleen uitzien naar een moment in de toekomst. Het betekent dat je nu al leeft als Gods geliefde kind. Om te groeien in waakzaamheid hebben we wijsheid nodig. Dit is niet iets dat je alleen uit de boeken haalt, het is een geschenk. Zoals de eerste lezing ons laat zien: de wijsheid laat zich vinden door wie haar zoeken. Sterker nog, de wijsheid komt zelf de mens tegemoet. We kunnen die wijsheid dus niet alleen op eigen kracht verwerven. Het is een genade waar we om mogen vragen. Dat zien we ook terug bij koning Salomo, aan wie het boek Wijsheid wordt toegeschreven. Salomo vraagt God niet om rijkdom of macht, maar om wijsheid. Wijsheid helpt ons om te onderscheiden hoe we moeten leven. Wijsheid is een gave die we ontvangen. Waakzaamheid is de roeping om daar daadwerkelijk naar te leven. Gods genade gaat hierbij voorop. Zij helpt ons om niet af te wachten, maar in beweging te komen op de plaats waar we nu staan.
Natuurlijk willen we allemaal leerlingen van Jezus zijn en we weten wat daarvoor nodig is: leven vanuit het dubbele gebod van de liefde. God beminnen met heel ons hart en onze naaste als onszelf. De wens zal er wel zijn, maar het is ook iets dat we gemakkelijk vooruit kunnen schuiven. Morgen komt altijd weer. Ja, ik wil groeien in liefde, maar later komt het beter uit. Ik wil graag meer tijd voor het gebed, dus volgende week begin ik met het bidden van de rozenkrans. Het is goed om iets te plannen, maar zorg dat uitstel geen afstel wordt. Willen we Jezus alleen volgen wanneer het ons uitkomt, of laten we ons vandaag al door zijn woorden raken?
Het vraagt om een levenshouding waarin we steeds opnieuw
proberen te leven vanuit wat God ons gegeven heeft. Daarvoor hebben we open
ogen en een open hart nodig. Open ogen om te zien waar God ons nodig heeft en
een open hart om ons te laten raken door de mensen die we ontmoeten. Dat zal
niet altijd lukken. Soms zijn we druk met onze eigen plannen en lopen we
voorbij aan wat werkelijk belangrijk is. Gelukkig mogen we ook steeds opnieuw
beginnen. Jezus vraagt ons niet om voortdurend angstig uit te kijken naar zijn
komst. Maar zijn woorden maken wel duidelijk dat ons leven en onze keuzes ertoe
doen. Een goede voorbereiding is het halve werk. Maar ons leven met Christus
kunnen we niet tot het laatste moment uitstellen. Het krijgt vandaag al vorm,
in de manier waarop wij met God en met elkaar omgaan. Dat is de olie die onze
lampen brandend houdt, terwijl we uitzien naar het prachtige feest waarvoor
Christus ons uitnodigt. Amen.
Afbeelding: De wijze en de dwaze maagd van Jan Adam Kruseman (1848) via wiki
Reacties
Een reactie posten