Levende Vissen

Vandaag vieren we het hoogfeest van de heilige Familie. We zien ze nog in de Kerststal zitten. Een idyllisch plaatje, de romantiek spat er vanaf. Een pasgeboren Kind, zijn ouders er tevreden naast. Het klinkt als een ideaalbeeld, iets dat het nastreven waard is. Idealen zijn belangrijk, ze geven richting aan ons leven. Toch moeten we voorzichtig zijn om het ideaal van de heilige Familie op onze levens te plakken. Idealen zijn namelijk kwetsbaar. De realiteit in onze levens is vaak een andere. Relaties lopen vast. Verwachtingen worden niet ingelost. We krijgen te maken met moeilijke situaties. Als we onszelf langs de meetlat van het ideaal plaatsen, leidt dat tot teleurstelling. Het kan ons een gevoel van falen geven of pijn doen als het leven anders loopt. Daar is deze feestdag niet voor bedoeld. De Heilige Familie toont geen perfect plaatje, maar ze laat een weg zien. Een weg waarop mensen midden in het leven proberen te luisteren naar God en elkaar daarin vasthouden. Want dat het l...

Kerst is toch ook een periode van guilty pleasures. In de auto meeschallen met Mariah Carey, het huis vol kerstverlichting hangen of een foute kersttrui aantrekken. Alles kan en mag. Mijn persoonlijke guilty pleasure is het kijken van dateprogramma’s, zoals bijvoorbeeld Lang Leve de Liefde en First Dates. Met plaatsvervangende schaamte kijk ik hoe twee onbekenden elkaar ontmoeten. We zien de eerste blikken, de spanning, de verwachtingen, de ongemakkelijkheid en soms ook de teleurstelling. Aan het einde komt er vaak toch geen tweede date. Er is dan wel een vriendschappelijke klik, zo klinkt het, maar het romantische ontbreekt. En door naar de volgende. Volgens mij loopt het dan vaak spaak omdat mensen binnenstappen met lijstjes. Deze staan vol wensen, verwachtingen en dromen. De ander moet daar maar aan voldoen. Liefde onder voorwaarden. Echte liefde werkt anders. Die liefde schept ruimte, juist omdat je weet dat je geliefd bent.   Het is die ware liefde die ons hier vandaag samen...

Als je in religieuze winkeltjes komt, bijvoorbeeld in Rome, Lourdes of Banneux, dan komen de heiligenbeeldjes je als het ware tegemoet. Ze zijn er in alle soorten en maten. Statige Maria’s, obscure heiligen met wonderlijke attributen. Beeldjes die licht geven in het donker. Je kan het zo gek niet verzinnen of het is te koop. De vroomheid of de kitsch en soms een combinatie daarvan spat er vanaf. Tussen al die beelden staat vaak ook een beeldje van de slapende Jozef. Hij ligt op zijn zij, de arm onder zijn hoofd, de ogen gesloten. Paus Franciscus heeft vaker verteld hoe dit beeldje hem rust gaf. Hij had het naast zijn bed staan. Wanneer de zorgen hem wakker hielden, schreef hij zijn gedachten op een briefje en legde dat als gebed onder het beeldje van Jozef. Daarna kon hij zelf weer slapen. Heiligen roepen vaak vragen op. Soms ook weerstand. Als katholieken krijgen we wel eens het verwijt dat we hen te belangrijk maken of zelfs aanbidden. Zo zit het niet. Heiligen zijn geen alternatie...

Verheug je! Wees blij! Het klinkt zo heerlijk  positief en opbouwend. We bewegen steeds dichter naar Kerst toe. In de straten branden er gezellige lichtjes, huizen zijn versierd en kaarten worden verstuurd. Het ziet er prachtig uit. De periode rond Kerst is een geweldige tijd die gevoelsmatig niet lang genoeg kan duren. Tegelijkertijd lezen we in de nieuwsberichten over de ellende ver weg en dichter bij. Oorlogen, mensen die in armoede leven, er is spanning genoeg. Om dan te zeggen: “Verheug je!” Je moet het maar durven. In sommige kerken wordt gezegd dat als je maar genoeg bidt, het vanzelf goed komt. Er wordt een welvaartsevangelie verkondigd. Het goede in je leven geldt als geschenk en als beloning voor correct gelovig gedrag. God geeft voorspoed als jij het goed doet. Tegelijk wordt alles wat moeilijk is teruggelegd bij de mens zelf. Financiële zorgen, ziekte en tegenslag krijgen dan het stempel dat iemand ergens iets verkeerd heeft gedaan. Dat is natuurlijk een onjuist beeld. ...

Op de middelbare school spraken we bij Godsdienst over de maagdelijke geboorte van Christus. Daar werd toen grappend op gereageerd: “Dat is toch niet mogelijk! Rare jongens, die christenen.” Het besef dat voor God niets onmogelijk is, was voor velen op dat moment nog ver weg en is het wellicht nog steeds. Vaak maken we God toch kleiner dan Hij is. Het is dan overzichtelijk en te bevatten. Terwijl als we denken God te begrijpen, dan is er één zekerheid: dan is dat God niet. Hij is zoveel groter.   We mogen het mysterie het mysterie laten blijven. God heeft een plan, vanaf het allereerste begin. Na de zondeval met Adam en Eva waren wij niet meer in staat om bij God uit te komen. God zelf is Mens geworden om die weg weer te openen. Daartoe heeft Hij Maria vanaf haar eerste begin voorbereid om de Moeder van Jezus te worden. Zij was onbevlekt, dat betekent dat zij niet behept was met de erfzonde die wij allemaal dragen. Zo was zij 'vol van genade'. En door Gods genade is zij haar le...

  Er was ooit een jongetje dat voortdurend met treinen bezig was. Hij stond uren bij het station, gewoon om te kijken naar treintjes. Hij speelde ermee, tekende ze en als iemand hem moest omschrijven kwam altijd dat ene beeld naar voren: “Die knul is gek op treinen…” Het hoorde echt bij hem. Die jongen werd volwassen. Hij was rusteloos, zoekend en ging van baan naar baan. Vervolgens begon hij te tekenen. Eerst weer die treinen, later kwamen er nieuwe figuren bij. Toen tekende hij een figuurtje op een stoomboot: Steamboat Willie. Mickey Mouse was geboren. Die knul was Walt Disney. Hij zou een wereld vol figuren creëren en die leven nog steeds voort in stripboeken, tekenfilms en pretparken. Als we Disney alleen zouden omschrijven als een jongen die van treinen houdt, zeggen we niets verkeerd, maar wel te weinig. Het raakt een gedeelte van hem aan, maar doet hem ook tekort. Walt Disney is veel meer dan dat ene beeld. Dat geldt voor ons allemaal. Er is altijd meer te vertellen dan we i...