Levende Vissen

Je kan het bijna niet gemist hebben. We hebben weer een mooie sportzomer met het EK Voetbal, de Tour en nu de Olympische Spelen die gestart zijn. Zelf mag ik graag kijken hoe anderen sporten. Het is inspirerend om te zien hoe iemand zich volledig richt op zijn talenten om er het beste van te maken. Vaak zetten ze jarenlang van alles opzij en richten zij zich volledig op hun sportieve prestatie. Winnen of verliezen liggen dan vlakbij elkaar, dat levert dan dramatische beelden op. De voorgaande jaren deed judoka Henk Grol nog mee. Ik mocht altijd graag naar hem kijken. In interviews was hij net zo gedreven als op de mat en hij had een echte winnaarsmentaliteit. Als hij dan verloor, maakte ik mij altijd wel wat zorgen. Het leek wel alsof de wereld dan voor hem vergaan was. Misschien is dat wel nodig om topsport te kunnen bedrijven, een soort maniakaal gericht zijn op winst, maar tegelijkertijd mis je ook iets van het normale leven. Van dat wat het leven kleur geeft.  Intussen is G...

De afgelopen dagen mocht ik mee op een van de zomerkampen van het bisdom Rotterdam. Met 20 deelnemers tussen de 12-14 jaar oud waren we een week op stap. Ons bisdom organiseert jaarlijks drie kampen, voor kinderen, tieners en jongeren.  Sommige kinderen gaan al vanaf hun 8 ste mee en kennen intussen leeftijdsgenoten in het hele bisdom, anderen waren voor de eerste keer en het blijft inspirerend om te zien hoe makkelijk die tieners met elkaar verbinding leggen. Nieuwe vriendschappen worden gesmeed en samen maken ze er iets moois van. Dat je daar als je als pastor dan getuige van mag zijn… u begrijpt: ik ben een gelukkig mens en toch ook enigszins vermoeid. Tijdens deze week volgen we een thema, dit jaar was het de oproep: Ga mee op weg! Dagelijks waren er gebedsmomenten waarin deze gedachte naar voren kwam. We ontdekten dat dit door de Bijbel steeds opnieuw klinkt. Vanaf het allereerste begin, tot aan de laatste bladzijde is de Bijbel een prachtige verzameling verhalen waarin God...

  Ooit heb ik God gezien. Het was een paar jaar geleden en ik mocht een zomerkamp in Libanon begeleiden waarbij jongeren uit Nederland een week voor gehandicapten gingen zorgen. Ze bouwden er een feestweek van. De gehandicapten, die gasten werden genoemd, werden daadwerkelijk in de watten gelegd. Ze ontvingen één-op-één begeleiding, er werden leuke activiteiten georganiseerd en die vrijwilligers liepen zich de benen uit het lijf. Tegelijkertijd waren het ook gewoon jongeren op een kamp, met alles dat daarbij hoort en samen met een medestudent mocht ik daar pastorale begeleiding bieden. De jongeren waren studenten, of net afgestudeerd en het ging er op momenten nogal studentikoos, soms zelfs brallerig aan toe. Niet echt de wereld waar ik mij normaliter in beweeg.   Na een paar dagen ken je de groep wel een beetje. Dan denk je toch te weten bij wie het vrijwilligerswerk toch meer een sleutel is om een leuke vakantieweek te hebben en mooie Libanese vrouwen te versieren. Ik ha...

Soms kunnen we in situaties terecht komen waarbij we het gevoel hebben vast te zitten. Je kan geen kant meer op en de wanhoop slaat toe. Het is dan makkelijk gezegd om je vertrouwen in de Heer te plaatsen. De eerste stap zetten is dan reusachtig. Het Evangelie van vandaag (Mc. 5, 21-43) houdt ons vandaag twee verhalen voor die eigenlijk van alles met elkaar te maken hebben. Het laat ons zien hoe Christus mensen doet opstaan en in beweging brengt. Het verhaal is opgebouwd als een soort sandwich: We ontmoeten eerst de vader, Jaïrus, wiens 12-jarige dochter ernstig ziek is. Vervolgens komen we een vrouw tegen die al 12 jaar aan bloedvloeiingen lijdt, waarna wij weer terugkeren naar het dochtertje. Laten we bij die mevrouw beginnen. Zij lijdt al twaalf jaar aan een ziekte waardoor zij bloed verliest. Hierdoor is zij voor de joodse Wet onrein (cf. Leviticus 15,19-31) . Dit plaatst haar buiten het normale leven. Omdat ze onrein is mag ze niet aangeraakt worden en alles wat zij aanraakt is d...

Stormen Op de kermis kroop ik altijd graag in de botsautootjes. Het heeft wel iets; je scheurt over een baan, er klinkt opzwepende muziek en je mag ongestraft tegen andere auto’s aanrijden. Het voelt heerlijk en bevrijdend om zo de controle te hebben en anderen toch een beetje dwars te kunnen zitten. Het gevoel van controle is natuurlijk maar een suggestie. Op een gegeven moment ben je ook gewoon de pineut en word je van alle kanten zelf ook aangereden. Je wordt dan meer door elkaar geschud dan je misschien eigenlijk zou willen.   In onze levens gebeurt dit ook. Juist op momenten dat je het leuk op orde denkt te hebben en de controle in eigen handen hebt, gebeurt het. In je omgeving hoor je dat iemand ziek is of misschien krijg je zelf wel een nare boodschap. Relaties worden verbroken, een baan verdwijnt. Er hoeft maar iets te gebeuren en het zorgvuldig opgebouwde leven staat toch wat op z’n kop en je wordt flink door elkaar geschud.   Het kan dan een hele uitdaging zi...

  Gods Nieuwe Wereld   Bij het bekijken van het nieuws kan de moed je zomaar in de schoenen zakken. Het regent slecht nieuws. Er zijn oorlogen dichtbij en verder weg, er zijn zelfs brandhaarden die het nieuws niet meer halen. We hobbelen van crisis naar crisis. Men neemt elkaar de maat. Het wordt er niet gezelliger op en zelf het Oranjegevoel lijkt nog niet helemaal aanwezig te zijn.   Uiteraard kunnen we hierbij de struisvogeltactiek toepassen en onze kop in het zand steken. Er gaat dan veel langs ons heen, misschien wordt je er wel even een momentje vrolijker van, maar het lost geen problemen op. Crisissen blijven bestaan, in alle vormen en maten.   Hierbij zou jij je bijna af kunnen vragen waar het “allemaal” nog voor dient. Heeft God ons misschien opgegeven? Denkt Hij: ‘ze zoeken het zelf maar uit’? Die ellende hebben we grotendeels zelf veroorzaakt en wie zijn billen brandt…   Gelukkig vertellen de lezingen ons vandaag iets anders. Zij tonen...

Charles-Joseph Natoire: "The Rebuke of Adam and Eve" via Wikimedia Commons Fouten maken is menselijk. We kennen allemaal wel momenten uit ons leven dat we een verkeerde afslag namen en even op de blaren moesten zitten. Het hoort bij het leven en in het beste geval leren we er een wijze les van en groeien daardoor. Op het moment van de fout zien we die wijze les vaak niet meteen en nemen gevoelens van schaamte en schuld het over. Je zou dan misschien wel door de grond willen zakken, of je even willen verstoppen om de fout niet onder ogen te hoeven zien. Dat dit iets van alle tijden is, zien we ook in de Bijbel. We komen het tegen in de eerste lezing van vandaag, uit het boek Genesis (Gen. 3, 9-15). We bevinden ons in het eerste boek van de Bijbel en pas in het derde hoofdstuk. We zijn dus net begonnen. God heeft alles geschapen en Hij zag dat het goed was. Een ideale wereld, het paradijs.  Daarin krijgt de mens alle ruimte. God stelt maar één eis aan de mensen: Je mag alles he...